Spoedhulp voor paarden
Mobiele spoedhulp goed geregeld!
Spoed en cliënt bij ons?
Heb je spoedhulp nodig voor je paard en ben je cliënt bij ons? Bel ons dan direct op het spoednummer — ook als je nog twijfelt of een visite echt nodig is. We helpen je graag en weten het graag als er dingen gaande zijn.
Gebruik bij spoed altijd 06-55370000.
We willen je vriendelijk vragen om in spoedsituaties niet te mailen, appen of via WhatsApp te bellen. Het spoednummer is namelijk een doorschakelnummer, via gewone telefonische oproep val je altijd op.
Mocht het een keer voorkomen dat de dienstdoende dierenarts niet direct kan opnemen — soms staan we letterlijk met onze handen vol of bevinden we ons in een situatie waarin reageren even niet lukt — bel dan gerust nog een keer.
Als je client bij ons bent, heb je bij spoed automatisch alle prioriteit in verdeling van hulp.
Spoed en geen client bij ons?
Onze mobiele spoedservice is in eerste instantie voor onze eigen clienten.
Ben je geen client bij ons, maar staat je paard wel in onze mobiele werkregio?
Je eigen spoedarts kan ons bij eventuele problemen uiteraard ook bellen voor hulp!
Werk jij alleen maar met paardenartsen die geen snelspoed meer doen? Dan proberen we je ook te helpen, mits hier capaciteit voor vrij is. Er is echter geen automatisch overgenomen verantwoordelijkheid, dat we een vooraf bekend gebrek aan spoedservice elders, altijd gaan opvangen.
Lees deze pagina toch ook nog even verder door, zodat je dan weet, hoe onze spoeddienst werkt en vooral ook waarom.
24/7 mobiele spoedhulp goed regelen!
Spoedhulp bij paarden is uiteraard meestal mobiel, op de stallocatie. Meestal is spoed gelukkig geen enorme bloedspoed, maar soms is het natuurlijk wel nodig dat artsen snelheid moeten gaan maken.
Echter, vee- en paardenartsen kregen daar nooit helikopters en zwaailichten voor en kunnen hierbij niet multitasken. De factor snel zullen artsen en eigenaren dus een beetje extra goed moeten willen bewaken!
Hoe wij dat regelen en waarom we dat zo doen, leggen we daarom hier goed uit.
Welke arts komt er?
Bij spoed krijg je bij ons altijd iemand uit ons eigen team aan de lijn of op visite — een paardendierenarts die dus ook in de regio aanwezig is en op onze manier werkt.
Je zult tegenwoordig vrijwel nergens meer standaard altijd dezelfde dierenarts zien bij spoed, omdat dit uiteindelijk door niemand goed vol gehouden wordt. We werken dus met een bredere opzet die beter bestendig zal zijn, tegen allerhande mogelijke ontwikkelingen.
Hoe combineren we paardspecialistie en goede spoedzorg?
Het antwoord op de vraag is veel beter te begrijpen als je iets meer weet over diergeneeskunde en ontwikkelingen.
Vroeger was er nog weinig diersoortspecialisatie en werkten dierenartsen van verschillende diersoorten vaak samen binnen grotere groepspraktijken. Naarmate de kennis, diagnostiek en behandelmogelijkheden toenamen, kozen steeds meer praktijken voor specialisatie per diersoort.
Zo kwamen er aparte, afgesplitste teams voor paarden, kleine huisdieren en landbouwhuisdieren.
Die stap naar specialisatie heeft kwaliteit -ook in spoeddiensten- aanzienlijk verhoogd maar is zeker niet vanzelf gegaan, want minder spoed is de uren, maar ook minder artsen om deze uren in te vullen
Het mobiele karakter van de spoed en de toenemende verdieping in kennis en behandelingen vroegen veel van paardenartsen. Een spoedgeval bij een paard duurt in totaal langer en is dus wat moeilijker te combineren met andere werkzaamheden. Daardoor ontstonden soms lange werkweken, grote verschillen in werkdruk en relatief hoge uitval binnen het beroep. We kunnen uit eigen ervaring vertellen hoe moeilijk dat in de praktijk soms kon worden en welke mentaliteit hier nodig was. Maar al het harde werk en alle inspanningen om de paardendiergeneeskunde verder te specialiseren, hebben uiteindelijk ook veel moois gebracht.
Veel paardenpraktijken zoals onze praktijk, zijn namelijk meegegroeid met alle nieuwe kennis, behandelingen en onderzoeksmogelijkheden. Teams werden geleidelijk weer groter en ook praktischer en diverser georganiseerd. Op veel van die praktijken bleven alle paardenartsen daarnaast gewoon spoeddiensten doen. Jonge dierenartsen leren dit onder goede begeleiding van ervaren collega’s en kunnen zich daarnaast ook verder gaan verdiepen in een specifiek vakgebied.
Juist dát is de kracht van moderne gespecialiseerde paardenpraktijken, die er in moeten slagen het beroep paardenarts met spoeddienst, toch aantrekkelijk genoeg te maken om de concurrentie met alle beroepen zonder spoeddienst, te blijven verslaan.
Uiteindelijk is goede spoedzorg niet gebaat bij meer spoedgevallen per paardenarts, maar juist bij voldoende gespecialiseerde paardenartsen die de spoeddiensten echt samen willen blijven dragen.
Want we moeten daarbij ook een aspect van grote vervrouwelijking in ons beroep verslaan, die veelal toch net iets meer concurrentie meebrengt, met mogelijke wijzigingen in gezinsomstandigheden. Veel motivatie en flexibiliteit spoed altijd goed te regelen, is misschien wel de allerbelangrijkste voorwaarde om van specialisme iets totaal goeds te gaan blijven maken.
Spoedgevallen gaan immers kriskras door agenda’s heen en moeten op praktijken echt worden ingepast in alle omstandigheden die voortdurend kunnen veranderen. Spoed doen kan prachtig en dankbaar werk zijn, maar het altijd snel en goed moeten organiseren brengt extra verantwoordelijkheid met zich mee en mogelijke flexiteit.
Dankzij grotere, gespecialiseerde teams, intensieve samenwerking en voortdurende bijscholing kunnen we de werkdruk van spoeddiensten nu dus al veel beter verdelen dan vroeger. Uiteraard gaan we proberen te zorgen dat onze artsen niet meer, naar de soms door spoed echt totaal onacceptabele hoge werkdruk van vroeger teruggedrukt gaan worden en hopelijk niet gaan kiezen voor werken zonder spoed. Zoals sommige paardenartsen in mobiele bussen nu wel voor zichzelf zijn gaan regelen. Maar daarmee niet minder verantwoordelijk zijn voor wat eigenaren bij spoed, daadwerkelijk heel vaak toch gaan willen.
Wij geloven dat de toekomst van de paardendiergeneeskunde ligt, in teams met gespecialiseerde paardenartsen die samen zo goed en lang mogelijk alle verantwoordelijkheid blijven nemen voor de totale zorg voor hun patienten.
Specialisme en spoed samen of apart?
In het verleden was het meedraaien in de spoeddienst voor iedere paardenarts een vanzelfsprekend onderdeel van het vak. Eigen spoed hoorde er gewoon bij. Soms moeten andere eigenaren dan even wachten, maar dat is geen probleem, want zo is het voor hun paard ook een keer heel goed geregeld. En zo is dat.
Tegenwoordig zien we echter ook een andere ontwikkeling. Sommige paardenartsen richten zich volledig op bepaalde werkzaamheden of zelfgekozen aandachtsgebieden op stal en doen minder of leren zelfs geen spoeddienst te doen.
Dat lijkt op het eerste gezicht misschien een kleine en onschuldige verandering. Een beter planbare agenda en minder onvoorspelbaarheid zijn immers voor veel mensen aantrekkelijk.
Maar juist daar ontstaat een belangrijk spanningsveld.
De behoefte aan spoedzorg voor paarden neemt namelijk niet automatisch af wanneer minder dierenartsen eraan deelnemen. De spoedgevallen verdwijnen niet. Andere paardenartsen, waaronder ook wij, blijven deze extra spoedgevallen opvangen en de acute problemen oplossen.
Die ontwikkeling gaat langzaam en geleidelijk. Daardoor valt zij misschien niet altijd direct op. Maar juist daarom vinden wij het belangrijk om er open over te zijn.
Zou er geen mobiele spoedhulp zijn, dan zijn paardeneigenaren aangewezen op kliniekhulp. Dan schiet het ongemak en de prijzen bij veel spoedgevallen echt gelijk enorm omhoog. Dat zou sommige eigenaren zelfs kunnen gaan ontmoedigen hulp in te schakelen wat welzijn echt niet ten goede zou komen.
Sommige paardenartsen hebben jarenlang extra veel spoeddiensten gedraaid en daarmee eigenlijk ook het begin hebben vrijgevochten, voor de meest praktische overgang naar dierspecialisatie.
Wanneer de verantwoordelijkheid voor spoed nu blijkbaar weer geleidelijk teruggeschoven mag worden naar een kleinere groep paardenartsen die wel spoed blijft doen, ontstaat een ontwikkeling die op termijn moeilijk houdbaar én moeilijk op basis van gehele vrijwilligheid terug te draaien kan gaan worden.
Niet bij 9-5 geplande werkagenda’s maar juist onder jonge paardenartsen die veel spoeddiensten draaien, is de uitstroom nog altijd relatief hoog. Dan moet je niet alleen willen denken aan vandaag, maar ook aan de paarden van morgen. Dat is de reden dat je een paardenarts ook niet alleen spoed laten doen, maar al vrij snel ook andere dingen gaan leren.
Wanneer steeds minder dierenartsen spoed doen, komt de druk van spoedzorg uiteindelijk weer op steeds minder schouders terecht. Dat maakt deze kant van het beroep er bij nemen, naast exact dezelfde specialisme die anderen alleen gewoon graag nog iets specialistischer verkopen, op termijn niet aantrekkelijker. De rustige (!!!!) ongestoorde 9-5 geplande agenda is uiteindelijk zeer aantrekkelijk voor velen, zeker omdat dit ook vaak brengt dat gezinsomstandigheden dan net wat beter te combineren kunnen zijn.
Als de snelle mobiele spoedzorg in de regio ook opeens een keer onder druk staat, belanden we in een nare spiraal. Heel fanatieke artsen verlaten wellicht het beroep en wat overblijft op stal zijn de 9-5 artsen met specialisaties zoals “gebit”, “manuele therapie”, “sport”, “keuring” die nog allerlei extra dingen doen enz. Dan moeten we hopen dat al het overige wat een paard krijgt, die dag op hun rijroute ligt.
Sommige paardeneigenaren begrijpen dan, dat je zo door alles te strak in vakjes te doen, echt een stukje ziel uit het vak ging halen, een paard daadwerkelijk waar mogelijk op eenvoudige wijze, zo goed mogelijk te helpen. Spoed op stal hoort daar zeker bij.
Dat kan allemaal niet het doel zijn. Om die ziel juist te behouden, gaan wij “gewoon” heel duidelijke uitleg en grenzen aan blijven geven en blijven bewaken:
Door spoed primair voor onze eigen cliënten te organiseren, bij bijzondere calamiteiten collega-spoedartsen te helpen en hulp aan niet-cliënten alleen onder voorbehoud aan te bieden, geven wij daarom bewust, een zeer duidelijk signaal af.
Iedereen mag uiteraard geheel eigen keuzes maken voor nu en de toekomst. Maar als eigenaren en paardenartsen spoedzorg ook op de lange termijn zo goed mogelijk snel, werkbaar en beschikbaar willen houden moet de keuze voor een bij voorbaat strak aangestuurde regeling, daarbij zeker ook een optie zijn.
Waarom wij onze werkregio wel beperken
Om spoedzorg goed werkbaar te houden — voor paardeneigenaren én dierenartsen — kiezen wij er al jarenlang bewust voor om onze werkregio voor eerstelijns zorg op stal beperkt te houden.
Voor reguliere staldiensten nemen wij cliënten aan binnen ongeveer 30 minuten rijafstand van onze praktijk. Die keuze hangt direct samen met onze spoedzorg. Wanneer je cliënt bij ons bent, is de optie voor spoedhulp namelijk automatisch gekoppeld.
Dat betekent soms ook dat we een lastige keuze moeten maken. Regelmatig krijgen we aanvragen van paardeneigenaren die we graag zouden willen helpen, maar nét buiten onze werkregio wonen. Hoe jammer we dat soms ook vinden, toch kiezen we er bewust voor om hierin erg duidelijk te blijven.
De reden daarvoor is dat we mobiele spoedzorg praktisch echt zo goed mogelijk uitvoerbaar moet blijven. Lange reistijden betekenen niet alleen meer tijd in de auto, maar ook minder flexibiliteit op momenten waarop snelheid essentieel is.
Neem bijvoorbeeld een paard met ernstige koliek. Soms zijn daarbij meerdere visites op één dag nodig. In zo’n situatie wil je niet dat een dierenarts opeens minder beschikbaar wordt. Het verschil tussen 30 en 45 minuten reistijd lijkt dan misschien klein, maar kan bij meerdere bezoeken op een dag al snel oplopen tot anderhalf uur extra reistijd — los van de behandeling zelf.
Juist omdat we onderweg niet tegelijk een ander spoedgeval kunnen behandelen, vinden we het belangrijk om hierin realistische grenzen te bewaken. Bovendien is zo heel duidelijk voor iedereen, waar spoed wel en niet gegeven wordt.
Alle paardenartsen wonen in de regio
De avond/nachtdiensten worden bij ons nu dus ook nog steeds in ons eigen team verdeeld. Al onze artsen zijn vervolgens dus ook daadwerkelijk woonachtig in onze regio. Dus de dienstdoende arts is dus niet opeens alsnog ergens bij Rotterdam.
Waarom werken we al jaren met een eigen spoeddienst?
We zien ook dat sommige paardenpraktijken die vroeger een volledig eigen spoeddienst draaiden, tegenwoordig avond-, nacht- en weekenddiensten deels samen organiseren. Door spoed over meerdere praktijken te verdelen, wordt het aantal diensten per individuele dierenarts kleiner. Dat lijkt op het eerste gezicht een logische en soms ook heel begrijpelijke ontwikkeling.
Ook wij hebben een aantal jaren geleden geprobeerd op deze manier samen te werken. Voor sommige regio’s en praktijken kan dat goed werken. In onze situatie bleek het echter minder passend. De gezamenlijke spoeddienst zorgde ervoor dat onze mobiele regio ineens veel groter werd, het aantal mogelijke spoedcliënten sterk toenam, soms op voor ons onhandig te bereiken plaatsen en we aanzienlijk meer tijd onderweg waren. Daarmee nam ook de tijdsdruk toe en merkten we dat de continuïteit en de vertrouwensrelatie met andermans cliënten minder vanzelfsprekend werden.
Daarnaast merkten we nog iets anders op. Sommige nieuwe paardenartsen gingen zelfs helemaal geen spoeddiensten meer doen, terwijl andere praktijken die spoed juist weer graag overnamen. Maar ontstaat er op die manier uiteindelijk niet opnieuw een onevenredig grote hoeveelheid verzamelde spoed over minder hoofden?
Dat is precies de nieuwe kwetsbaarheid die wij toen begonnen te zien, want dat is overdraagbaar.
Een mobiele spoedbus kan morgen immers weer een andere regio worden ingestuurd. Een praktijk kan groeien, een andere praktijk die relatief meer spoed doet kan stoppen met spoed en de behoefte aan snelspoed gaat sterker fluctueren. Voor je het weet, komt spoed de relatieve toename die geaccepteerd en zelfs een beetje gestimuleerd, op ons bordje terecht.
Wij willen absoluut niet dat de hoeveelheid mogelijke snelspoed per dierenarts relatief kan toenemen. Dat is namelijk de enige factor die je achteraf niet eenvoudig meer kunt inhalen.
Alles bij elkaar hebben wij daarom niet gekozen voor verdere herverdelingen en samenwerkingen in onze spoeddienst, maar voor meer eigen uren spoeddienst.
Het grote voordeel daarvan is dat in onze regio voor iedereen duidelijk blijft dat wij primair spoed verlenen aan onze eigen cliënten.
Daarmee houden we ook een nieuwe moderne kwetsbaarheid buiten de deur: het op termijn structureel moeten overnemen van te slecht verdeelde spoed.
Dat klinkt misschien streng, maar wij denken hierbij niet alleen aan vandaag. Ook de toekomstige werkbaarheid van mobiele spoedzorg speelt hierin een belangrijke rol.
Wij doen daarom alleen snelspoed voor onze eigen cliënten. Bij bijzondere calamiteiten helpen wij collega’s met spoeddienst uiteraard graag in overleg. Heeft u geen eigen spoedarts, dan proberen wij te helpen wanneer dat mogelijk is. Maar als het op enig moment te druk is met snelspoed, zult u zelf andere paardenartsen of de Universiteit Utrecht moeten benaderen.
Bij ons zijn er dus eigenlijk nog altijd geen grote wijzigingen in de spoeddienst. Dat geldt overigens voor veel gevestigde paardenpraktijken die de ontwikkelingen binnen de paardendiergeneeskunde gewoon goed zijn blijven volgen.
Specialisme?
We volgen de Erkenning Paard met meerdere dierenartsen en investeren daarom voortdurend in nascholing op alle relevante gebieden van de paardendiergeneeskunde.
Diersoortspecialisatie is ooit bedacht om samen álle zorg voor dieren structureel beter te laten functioneren. Het idee was juist dat gespecialiseerde teams meer kennis konden opbouwen, beter konden samenwerken en samen alle onderdelen van de diergeneeskunde, inclusief de spoedzorg, op een hoger niveau konden brengen.
Wij denken niet dat specialisatie bedoeld is als een dekmantel om onder het mom van steeds meer zelfbedachte en steeds verder opgeknipte specialisaties, zo ver mogelijk met een mobiele bus rond te rijden en uiteindelijk alles te doen, zolang het maar exact tussen 9 en 5 te plannen valt.
Het is bovendien een verkeerde gedachte dat een gemotiveerde dierenarts, met een universitaire achtergrond, organisatietalent en goede begeleiding, niet tegelijkertijd spoedzorg zou kunnen leren én zich verder zou kunnen ontwikkelen in bijvoorbeeld gebitsbehandelingen, manuele therapie, kreupelheidsonderzoek of andere aandachtsgebieden.
Dat kan wel degelijk samen.
Niet alleen bij onze praktijk, maar ook bij heel veel andere moderne paardenpraktijken gaat dat heel erg goed.
Uiteindelijk is het behouden van een structureel goed werkbare organisatie van de totale paardendiergeneeskunde belangrijker voor paardeneigenaren dan het steeds verder omarmen van nieuwe ontwikkelingen die in de praktijk echt niet altijd gaan bijdragen aan een betere, duurzamere of werkbaardere organisatie van de zorg.
Wij geloven echt dat specialisatie en inzetbaarheid in spoedhulp elkaar niet hoeft uit te sluiten. Integendeel. Juist wanneer voldoende gespecialiseerde paardenartsen samen verantwoordelijkheid blijven nemen voor de totale zorg, inclusief de spoedzorg, blijft de paardendiergeneeskunde ook op de lange termijn sterk, toegankelijk, werkbaar en uitermate betrouwbaar. Zonder begrenzingen zal het echter nu, beter niet meer kunnen gaan. Maar we nemen aan, dat eigenaren die dit uitgebreide bericht lezen, gaan begrijpen en wellicht ook wel herkennen, wat we hier zeggen.
Iedere paardenarts spoed?
Iedere (!) paardenarts bij ons begon of begint gelijk met werken in de spoed. Daarnaast kan de arts natuurlijk heel veel andere cursussen doen, maar spoed leren doen overslaan, dat kan bij onze praktijk niet. Dat zou immers haaks staan, op hoe wij vinden dat de druk van mobiel spoedwerk, over voldoende hoofden verdeeld moet worden. Na bijna 30 jaar ervaring met spoedhulpverlening en veel verdieping in de rest van paarden, is er in onze praktijk natuurlijk ook veel ervaring bij alles wat zich ooit in de spoed voor kan doen.
Deze werkervaring is niet altijd overal gelijk nodig, maar met regelmaat zijn er opeens wel iets moeilijkere situaties en dan helpen we elkaar uiteraard. Een eventuele jongere arts in de dienst, gooien we niet in het diepe, want dat werkt uiteraard ook niet heel top. Iedere arts krijgt bij ons achter de schermen altijd erg veel begeleiding van ervaren spoedarts van onze praktijk. Als het echt een keer nodig is, zelfs op de plek des onheils. Uit ervaring weten we ook, dat iedere arts opeens morgen kan uitvallen, door ziekte, zwangerschap, of keuze voor andere baan enz. Dan nemen we elkaars spoeduren over. Dit gaat naast werk waarbij je niet graag weg wil rennen, denk aan castraties, kreupelheidsonderzoeken, manuele therapie, kiezen trekken, gebitten behandelen, scopieen maken en natuurlijk wat vrije tijd. Dat werk plannen we dus soms minder in, dan we zouden kunnen.
Onze artsen zijn allemaal prima bereid heel veel voor onze spoeddienst te doen. Maar niet alle artsen kunnen dus altijd tegelijk aan het werk zijn in de spoed. Onze artsen werken soms ook parttime.
Zes artsen op de lijst betekent dus niet zes artsen tegelijk beschikbaar om de spoed van iedereen over te nemen. Dat is ook bij andere praktijken veelal het geval.
Belangrijk te weten, als u gaat werken met artsen die alles op stal willen doen -behalve spoed-, dat resterende spoedcapaciteit bij praktijken daarmee niet opeens onbeperkt wordt. Deze is beperkt via de werkelijke bemanning op dat moment en eerste belangen van de eigen clientele op enig moment. We gaan niet hysterisch dramatisch doen, want alles gaat altijd nog goed. Maar dit is waarschijnlijk wel al gelijk een eerlijker en realistischer beeld dan het verwachtingspatroon dat artsen die geen spoed doen, veelal voor u zullen gaan schetsen: “Het gaat al heel veel jaren goed!”.
Inderdaad, maar een altijd rustige geplande 9-5 baan was daar nog nooit dagelijks onderdeel bij?
Gerelateerde bellers ?
We hadden sinds 2004 nog nooit noemenswaardige problemen onze cliënten snel te helpen. Maar dat komt dus doordat we kwaliteit echt wel via ouderwets snoeihard werken hebben bewaakt.
En deze pagina maakt duidelijk dat we dat nog altijd graag doen!
Onze dienstdoende arts MOET van ons, bij vergelijkbare spoedgevallen, onze vaste eigen cliënten altijd hoogste prioriteit blijven geven. Heeft een collega-paardenarts, -met een goed opgezette spoeddienst, dus normaal voldoende in de buurt(!), onvoorziene calamiteiten? Dan springen we, -als dit kan-, op hun verzoek uiteraard zeer zeker bij!
Kortom hier verandert echt niets, dat doen we al vele jaren voor elkaar.
Niet-gerelateerde bellers
Niet-gerelateerde bellers vallen in de restgroep.
Onze arts met spoeddienst gaat wel proberen snelle hulp te bieden, MITS dat op dat specifieke moment voldoende in te passen is en geen enkele invloed heeft op de kwaliteit in onze overige (spoed)hulpverlening, aan gerelateerde bellers.
Wij werken hier niet met een hoog extra inschrijftarief, zoals we andere praktijken soms zien doen. Dat doen we niet om zo weer niet-gerelateerde bellers uit te nodigen ons te bellen.
Echter we vinden een vreemd inschrijfbedrag bij spoed helemaal geen passend antwoord op de situatie.
Deze volledige toelichting lijkt ons nuttiger, waardoor iedereen op voorhand begrijpt, hoe belangrijk het is scheefgroei tegen te gaan en waarom de mogelijkheden dit op te vangen, niet altijd aanwezig zullen zijn.
Kunnen we op dat moment niet helpen, dan zal de bellende eigenaar ook altijd gelijk zelf andere paardenartsenpraktijken moeten bellen voor hulp.
Betalingen niet-gerelateerde bellers
AIs er bij ons op dat moment wel mogelijkheid om te helpen, dan doen we dat dus zonder extra kosten.
Wel zullen we vragen om directe betaling voor de spoedhulp. Er wordt bij nog niet-ingeschreven bellers ook bij ons, niet meer op rekening gewerkt. Dat heeft zeker een reden: we zagen juist bij niet-gerelateerde bellers, de afgelopen jaren achteraf relatief veel te vaak wanbetaling ontstaan. Er bestaat geen extra potje, paarden houden is immers ieders hobby en geen noodzaak. Onkosten door wanbetaling bij niet-clienten delen we natuurlijk ook niet heel graag aan onze eigen clienten door, want dat zou niet heel eerlijk zijn. Als uw arts van afstand gaat roepen dat het allemaal toch net beter had gekund, moet u direct de vraag stellen, contact met ons op te nemen.
Verslag en overleg
Alle artsen kunnen uiteraard tijdens het werk en spoeddienst ons eigen patiëntensysteem in.
We maken van alles wat relevant is, een uitgebreid verslag. Hierin staat gelijk bijv. wat de arts zag, gedaan heeft, eventueel toegediend heeft en wat jij bijvoorbeeld nog kunt doen of geven. Soms is dat in 1x heel veel informatie. Maar je hoeft geen oren op te steken, want een gedeelte dan dit verslag sturen we altijd ook nog naar je mail, zodat je alles nog even rustig na kunt lezen. Hou altijd contact met ons als je vragen hebt over de voortgang.
Paardendokters Spoed
is het spoed ?
In de kennisbank vind je nog meer informatie over temperatuur meten, wat te doen bij wondjes of wonden, nageltred, koliek en slokdarmverstopping enz.