Iselp-marathon-start-Italie

22 augustus 2013

Hans vliegt weer vier dagen naar Italie, om te “Iselpen”. We gaan even uitleggen wat dat is, want deze opleiding brengt een grote verandering in paardengeneeskunde.

Iselp is een serieuze verdieping

De International Society of Equine Locomotor Pathology is DE nieuwe internationale opleiding die volledig gericht is op kreupelheden. Iselp wordt nu al bezocht door de eerste Nederlandse paardendierenartsen maar we verwachten dat er straks nog heel veel gaan volgen! Iselp wordt namelijk voor alle paardenartsen die kreupelheid en onregelmatigheid in beweging serieuzer onderzoeken, een belangrijke basis.

Denoixm qui est-ce?

De opleiding wordt gegeven door fransman J.M. Denoixm, wereldwijd een absolute topexpert op gebied van kreupelheidsonderzoek bij paarden. Dr. Denoixm doet baanbrekend werk, want hij vergelijkt op wetenschappelijke basis relatief goedkoop te maken echobeelden met veel duurdere CT en MRI beelden. Kortom: hij doet niet alleen onderzoek waar de praktijk echt op zit te wachten, maar brengt het ook naar de praktijk.

Denoixm spreekt rap engels met zwaar frans accent tijdens de cursussen en dat wordt dus typisch voor Iselp.

Tijdens deze specifieke opleiding wordt ons echt stap voor stap veel duidelijker gemaakt, hoe de gebieden rondom gewrichten en alle pezen exact in elkaar steken. Gemiddeld krijgen we vier dagen uitleg over 1 gewricht, omdat er dus heel wat extra te bekijken en leren beoordelen valt. Maar vervolgens zijn er natuurlijk meerdere gewrichten…. en veel soorten afwijkingen die we allemaal moeten leren interpreteren.

Alle modules

Hans gaat bij ISELP alle mogelijke modules volgen, dus heeft zijn extra hobby voor de aankomende jaren zo geregeld. Dat hij ze allemaal gaat volgen is logisch, want een paard kondigt niet op zijn voorhoofd aan in welk gewricht zijn blessure gaat zitten. Dus het is erg handig als een onderzoekend arts ze bij voorbaat allemaal al kent.

Ook geldt uiteraard dat je voordat je iets in spuit in een gewricht of pees onder echobegeleiding, je dat gewricht of die pees dan wel bestudeerd moet hebben. Anders weet je niet of de spuit überhaupt iets nuttigs kan doen en je wilt op de juiste manier in het gewricht aan komen.

Het lijken “maar” acht modules van vier dagen. Maar na iedere module moeten we alles “eigen” gaan maken. Dat moet dan bij sterke voorkeur ook op een manier, dat we het allemaal echt nooit meer vergeten….

Want uiteindelijk hebben we alles voortdurend paraat nodig in de praktijk, want paarden kondigen nooit aan waar het zit. Daarvoor zullen we dus heel veel paarden moeten scannen. Iedereen die Hans kent weet hoe fanatiek Hans kan worden als hij iets nieuws op pakt. Het supermooie zwarte paard van Hans waar vanwege werk al jaren een bijruiter op rijdt, krijgt nu veel vreemde kale plekken.

Waarom is Iselp zo nuttig?

Iselp is dus een opleiding voor paardenartsen die zich veel verder willen gaan verdiepen in bewegingsproblemen en daar alle ervaring in op willen gaan bouwen.

Veel mensen denken dat je onderzoek van alle bewegingsproblemen al heel goed op de universiteit leert, maar dat is niet zo. Het is natuurlijk zeer dierspecifiek en er zijn er echt veel aanvullende skills nodig.

Heel belangrijk onderdeel is, dat we zo goed mogelijk bij paarden beelden moeten kunnen beoordelen van apparatuur röntgenologie en echografie, waarbij het laatste de grootste kluif is. Ruwweg komt het er op neer dat we met röntgenologie botten bekijken en met echografie brengen we de weke delen in kaart, denk aan pezen, gewrichten en ligamenten enz. Er is natuurlijk ook nog zwaardere apparatuur zoals MRI en CT. Maar die apparatuur is nog veel duurder, dus die gaan we alleen gebruiken als we al vrij zeker weten dat een specifieker gebied de oorzaak van klachten bevat en voor iemand met een goede rontgen en echo en de nodige extra skills, niet goed te beoordelen is omdat de aandoening voor de normale apparatuur te diep zit.

Echter door alles met deze apparatuur in kaart te brengen en vervolgens met echo te kijken en op karkassen, heeft Denoixm dus heel scherp beeld opgebouwd hoe we met de echo moeten zoeken.

Apparatuur wordt nooit beter dan gebruiker

Niet alle paardenartsen zullen Iselp gaan doen of alle modules, want een arts kan natuurlijk ook besluiten alleen eerste lijn te gaan doen. Maar wij willen het in de toekomst praktisch echt goed in de vingers en het hoofd hebben. Immers, apparatuur wordt nooit krachtiger dan de op ieder moment praktisch parate kennis die er naast staat. Maar het lijkt ons ook een beetje dom apparatuur wel te hebben staan en dan niet leren er alles uit te gaan halen.

Deze opleidingen gaan er voor zorgen dat kosten voor onderzoek gemiddeld veel minder sterk gaan stijgen en we een zo min mogelijk een grote drempel gaan vormen, bij opkomende klachten gelijk naar een arts te gaan. Want je ziet liever dat eigenaren dat nu net wel snel gaan doen. Als artsen kijken komt er doorgaans eerder meer gerichte hulp aan het paard, dan bij eigenaren die ellenlang doormodderen met allerlei therapiepogingen en steeds een nieuwe instructeur. Bij veel overbelastingklachten geldt dat we ze in het beginstadium nog het beste kunnen verhelpen.

Als je langer je paard wilt houden, wil je klachten waar mogelijk bij voorkeur oplossen, voordat ze chronisch worden en steeds weer terugkomen omdat schade te groot is. Een fijn paardenleven vraagt om bewegingsplezier en gemak, het paard staat 23 uur per dag op zijn benen en heeft beweging echt nodig. Voor een normaal leven zal het voldoende vrij van pijn moeten blijven.

Zo belangrijk is dit onderdeel!

Veel werk

Steeds meer paardenpraktijken kopen rontgen en echo, maar het er mee leren om gaan, vereist voor een dierenarts enorm veel extra werk. Vooral ook kennis zo te leren dat je het niet alleen even weet, maar alles daarna echt langdurig paraat in het hoofd gaat houden is toch iets heel anders. Je wilt uiteindelijk straks daadwerkelijk goed door gaan werken en niet opeens denken wat zei dat boek nu ook alweer….. Daar kom je in het verkeer best vaak mee weg, maar tijdens onderzoek niet altijd.

De factor werkervaring met de materie gaat heel belangrijk worden, voortdurende repetitie, niet alleen van de meest voorkomende blessures maar juist ook van degene die minder vaak voorkomen. Want ook die wil je echt nooit missen. Natuurlijk is echo en rontgen niet het enige onderdeel. Het allerbelangrijkste is dat we via kreupelheidsonderzoek of bewegingsonderzoek haarfijn vaststellen waar het paard pijn voelt. Want dat vormt de leidraad voor het zoeken en verder gaan. Stel dat we in de ondervoet niet genoeg kunnen zien op echo en rontgen, dan kunnen paarden nog zwaardere apparatuur in. Maar dan wil je via gedegen kreupelheidonderzoek zo zeker als mogelijk weten, dat we in zo een duur onderzoek op deze specifieke plek ook echt iets gaan vinden en dat er niet nog iets in een ander been speelt waardoor het paard überhaupt nooit meer kan herstellen. Want revalidatie en pensioen is bijvoorbeeld niet hetzelfde en behandelingen tegen overbelastingen werken beter, als we de reden weg kunnen nemen.

Zeker niet alleen over pezen!

We zoeken naar een afwijking in de anatomie die dan ook daadwerkelijk klachten geeft, want bij kreupelheidsonderzoek gaat het over klachten oplossen en bij voorkeur zeker ook de oorzaken begrijpen en aanpakken. Iselp gaan niet alleen over echografie en röntgenologie maar ook over de omliggende onderdelen zoals verdovingsonderzoek en injectietherapieen in pezen en gewrichten die onder begeleiding van de echo gaan en revalidatie (denk aan bewegingsplannen, eventuele correctie hoefstand, tijdelijk of permanent, interactie toplijn enz).

Kortom het gaat over diagnosevorming maar toch ook over therapie. De mogelijkheid lokaal alle therapie injecties te leren geven is aan het begin ook best even spannend. We leren in het SI gewricht, de knie enz te spuiten.

Dan moet je wel goed leren waar je prikt.

Eigenaren denken vaak alleen aan het gevolg van bewegingsproblemen: de enge peesblessure die op enig moment al door wat verkeerde bewegingen of zelfs enkele klap kan ontstaan. Dat begrijpen we want deze komen vaak voor en zijn zeer hardnekkig. Maar kreupelheidsanalyse gaat over het waar mogelijk voorkomen van verkeerde beweging en hardnekkige blessures minder hardnekkig te gaan laten zijn. Natuurlijk praten we hier dus heel erg veel over zoeken in pezen en behandelingen. Maar willen we pezenspecialist worden?

Deze opleiding maakt bij iedereen top-of-mind dat de pees onderdeel is van een totaal paard, die zo veel mogelijk normaal moet kunnen bewegen om de pees waar mogelijk zo sterk mogelijk te houden. Dus de focus ligt op de gehele problematiek rondom alle bewegingsproblemen. De rugspecialist, de pezenspecialist, de SI specialist, de drafsportspecialist enz. Dat zijn allemaal commerciële marketingverhaaltjes waarmee sommige praktijken eigenaren lokken naar “speciale expertise en behandelingen”, die vervolgens bij iedere echt serieuze orthopeed hetzelfde zullen zijn.

Er zijn maar een paar dingen die echt goed kunnen werken en als daar iets nieuws bij komt, wordt het gelijk via alle mogelijke wegen aan praktijken aangeboden.

In plaats van fancy talks, concentreren we ons met zijn allen, maar beter op de complexiteit van goed zoeken en het juiste behandelen, waarbij de pees secundair kan blijken en dan moet je dus iets anders behandelen om de pees op orde te krijgen.

Kortom: een orthopeed bestaat, maar pezenspecialist, rugspecialist, dat soort fantasieverhaaltjes zijn om eigenaren te lokken, maar zet ze helaas soms ook op het verkeerde been. We zien liever eigenaren die iets sneller al begrijpen, wat wij hier ook leren: dat er bij bewegingsproblemen grote interactie kan zijn en de wens te komen tot te snelle isolatie van bewegingsproblemen, een valkuil is.

Een diagnose in een rug of pees behandelen is niet heel moeilijk. Iedereen die dit specialisme wil gaan noemen krijgt zelfs problemen om dit onderdeel dan daadwerkelijk specialistisch te gaan houden. De locale behandelopties zijn beperkt dus die leren alle orthopeden wel. Vooraf vinden waar de klacht vandaan komt en dat als eerste bijsturen, dat zal altijd de kern gaan blijven. De valkuil ligt in gaan doen alsof het meest moeilijke en glibberige onderdeel, altijd het enige onderdeel is en behandeling een specialisme is. Maar er staat altijd een geheel paard en een ruiter en een zadel en nog veel meer omstandigheden.

Dat uitzoeken en overal goed kunnen zoeken en per paard bepalen hoe we kwaliteit in totale wekelijkse beweging kunnen verbeteren, daar gaan wij praktisch alle focus op zetten. Bij deze besloten: op onze site geen fraaie verhaaltjes over de sportarts, peesarts en rugarts enz. We zien zeker wel genoeg sportpaarden, maar net zo graag hele gewone paarden. Want we vinden eigenlijk alle soorten paarden leuk. Het houden van paarden, dat is toch allerleukst?

Is Iselp en cursussen volgen ook leuk?

Bij opleidingen zoals Iselp komen we inspirerende artsen tegen, die ook fanatiek zijn en goed hun best doen. Bijna alle artsen helpen elkaar ook graag verder in hun pad, kennis op te bouwen.

Er is in deze groep 1 arts die blessures bij voorbaat al kan zien, voordat de docent ze kan zien. Knap he! Gaan we deze heel gewone paardenarts in onze groep geloven, die beweert iets te kunnen, wat zelfs echt de hele rest van de wereld met paardenartsen niet kan? Er is nogal een serieus grote wereld met paardenartsen?

Missen die dan allemaal kansen of zijn die allemaal dommer?

Het houden van paarden is wereldwijd een enorm grote hobby en bijvoorbeeld peesblessures vormen niet alleen in Nederland maar wereldwijd een probleem. Men praat veel over de topsport, maar in totaliteit is de paardenhobby vele malen groter en ook vele malen belangrijker voor de mensheid, dan de topsport ons ooit brengen kan.

Echter, ook die enorme grote groep amateurs, worden nog gewoon geplaagd door blessurerisico’s. Dat zijn natuurlijk niet alleen peesproblemen, maar het is zeker wel groot onderdeel.

Als iets preventief daadwerkelijk extra goed werkt voor paardenpezen of ons beter blessures doet “zien”, blijft dat echt niet op een enkele kliniek of bij een enkele arts liggen. Zo een goede vinding zou wereldwijd namelijk miljoenen euro’s waard zijn! Dat is wel iets meer dan een individuele praktijk ooit, met wat losse consulten voor dressuurpaarden kan gaan verdienen.

Echter, zodra een vinding of talent meer marketing dan praktisch daadwerkelijk treffend is, dan blijft het dus wel heel langdurig op die ene praktijk liggen. Dan staat er een droom in een kast, omdat het niet werkt en hopen we dat iemand anders de droom ooit, wel echt goed werkend krijgt.

Tot die tijd is de rest van de wereld met paardenartsen helaas echt niet dommer, maar iets meer bescheiden en realistisch van aard.

Het geheel

Iselp vormt de normalere paardenartsenstervelingen, toch een behoorlijke doelgroep wereldwijd, een hele mooie kluif. Maar de gemiddelde paardenarts gaat nog wel 20 of 30 jaar in de praktijk werken! Dat werken wordt echt leuker en leuker, naarmate je daadwerkelijk steeds wat meer weet en kunt.

Natuurlijk kunnen dingen in de aanpak en opinies van grote professoren wereldwijd ook iets verschillend zijn. Het is leuk dat we in Nederland “als gedeelte van die grote doelgroep”, ook vrijwillig mogen kiezen waar we kennis gaan mee gaan pikken, waarmee we paarden kunnen helpen. Maakt het beroep nog leuker!

Wij gaan genieten van het door mogen leveren van alle mogelijke praktische vooruitgang in paardengeneeskunde, aan alle typen sport- en hobbypaarden. Op een iets meer bescheiden toon, waar wij ons “gewoon” veel prettiger bij voelen.

Stuur dit nieuwsbericht door